“To Die or Not to Die” by Lies Gallez

Translated by Quaid Cey

Original (Dutch)

TO DIE OR NOT TO DIE

soms wil ik zeggen: ik wil doodgaan en bedoel ik: neem me mee naar de ardennen voor kaasfondue, waar de houten chalet een hele avond naar gesmolten kaas blijft ruiken. de nacht die over de daken rolt, de sterren die opnieuw zichtbaar zijn. 

stop me vervolgens in bed. laat het kanten nachtlampje op de gang branden. verberg alle kranten voor me. laat me niet weten hoe het met de wereld gaat vooraleer ik weet hoe het met mezelf gaat. geef me een uitzicht met bomen die op wiegende handen lijken.

soms zeg ik niets en wil ik dat jij alles zegt: ik hou van jou, de u’s als tupperwarepotjes waarin je al je liefde bewaart. we hebben niet veel tegen al dat donker. we hebben elkaar, de ardennen, een chalet, bomen, een bed waarin we naakt lepeltje-lepeltje liggen.

soms zeg ik alles en wil ik dat jij naast me zit en zwijgt, zodat de woorden voor een keer in jouw zachte lichaam kunnen landen. mijn hand op de jouwe, met een houten raclettespatel een gesmolten plak entremont omdraaien. de sterren tellen, lijntjes in het donker trekken met mijn vingertoppen, de grote beer zien en vanavond in elk geval niet sterven.

***

Translation

TO DIE OR NOT TO DIE

sometimes i want to say: i want to die, and by that i mean: take me to the ardennes for fondue, where the wood cabin smells like melted cheese all evening. where the night rolls over the roof and the stars are visible once more.

then tuck me in. leave the lacy nightlight in the hallway on. hide all the newspapers from me. don’t

let me know how the world is doing before i know how i’m doing. give me a view with trees that look like swaying hands.

sometimes i say nothing and want you to say everything: i love you, the ‘oo’-sound like a tupperware container you store all your affection in. we don’t have much to protect us from all that darkness. we have each other, the ardennes, a cabin, trees, a bed we can spoon in naked. 

sometimes i say everything and want you to sit beside me and say nothing, so that the words can land in your soft body for once. my hand on yours, flipping over a burned slice of entremont with a wooden raclette spatula. counting the stars, tracing lines in the dark with my fingertips, seeing the big dipper and not dying, at least not tonight.